esejepg.pl

Eseje Paula Grahama przetłumaczone na język polski.

O pisaniu, zwięźle

Oryginał: Writing, Briefly, Marzec 2005
Tłumaczenie: Joanna Kmiecik, Jacek "TeMPOraL" Złydach Grudzień 2012

(Odpowiadając na email przypadkiem napisałem malutki esej na temat pisania. Zwykle spędzam tygodnie nad esejem. Ten zajął 67 minut - 23 pisania i 44 przepisywania).

Myślę, że umiejętne pisanie jest ważniejsze niż większość ludzi zdaje sobie z tego sprawę. Pisanie nie tylko komunikuje pomysły; ono je stwarza. Jeśli jesteś kiepski w pisaniu i nie lubisz tego robić, przegapisz większość pomysłów, które pisanie by wytworzyło.

Jeśli chodzi o to, jak pisać dobrze, oto krótka wersja: Napisz złą wersję 1 tak szybko, jak potrafisz; przepisuj ją raz za razem; wytnij wszystko co niepotrzebne; pisz w tonie konwersacyjnym; rozwiń nosa do złego pisarstwa, aby móc zobaczyć i naprawić je w swoich tekstach; naśladuj pisarzy, których lubisz; jeśli nie możesz zacząć, opowiedz komuś o czym chcesz pisać, a potem zapisz to co powiedziałeś; spodziewaj się, że 80% pomysłów w eseju narodzi się po tym, jak zaczniesz pisać, a 50% tych, z którymi rozpoczynasz pisanie, okaże się złe; bądź wystarczająco pewny, by ciąć; niech przyjaciele, którym ufasz czytają to, co piszesz i wskazują ci, które fragmenty są mylące albo się ciągną; nie rób (a przynajmniej nie za każdym razem) szczegółowych szkiców; rozmyślaj nad pomysłami przez kilka dni, zanim zaczniesz pisać; noś ze sobą mały notes albo kartki papieru; zacznij pisać, kiedy przyjdzie ci do głowy pierwsze zdanie; jeśli termin zmusza cię, by zacząć wcześniej, po prostu zacznij od napisania najważniejszego zdania; pisz o rzeczach, które lubisz; nie staraj się brzmieć imponująco; nie obawiaj się zmieniać tematu w locie; używaj przypisów by objąć dygresje; używaj anafor T1T1 Anafora - środek stylistyczny, będący celowym powtórzeniem tego samego słowa lub zwrotu na początku kolejnych segmentów wypowiedzi. Patrz także, artykuł na Wikipedii. przypis tłumacza aby powiązać ze sobą zdania; czytaj swoje eseje na głos by zobaczyć (a) gdzie potykasz się o niezgrabne wyrażenia oraz (b) które fragmenty są nudne (akapity, których boisz się przeczytać na głos); staraj się powiedzieć cztytelnikowi coś nowego i użytecznego; pracuj w dużych blokach czasu; kiedy wracasz do pisania, zacznij od przeczytania tego, co dotąd napisałeś; kiedy kończysz, zostaw sobie coś, od czego łatwo będzie później zacząć; zbieraj notatki na temat wątków, które zamierzasz zawrzeć w eseju na końcu pliku; nie czuj się zmuszonym do omawiania któregokolwiek z nich; pisz dla czytelnika, który nie będzie czytał eseju tak uważnie jak Ty, tak jak piosenki pop są projektowane, by brzmiały dobrze na kiepskich radiach samochodowych; jeśli mówisz coś błędnego, popraw to natychmiast; pytaj przyjaciół, którego zdania będziesz najbardziej żałował; wróć i stonuj szorstkie uwagi; publikuj rzeczy on-line, gdyż odbiorcy sprawiają, że będziesz więcej pisał, a przez to generował więcej pomysłów; drukuj szkice zamiast tylko patrzeć na nie na ekranie; używaj prostych, germańskich słów; naucz się rozróżniać niespodzianki od dygresji; naucz się rozpoznawać nadejście końca, a gdy taki się pojawi, łap go.

Dyskusja

comments powered by Disqus